Alle regels · B1 · 6 min
No lo hagas
iemand zeggen iets niet te doen: no hables, no vengas
In het kort
Om “niet doen” te zeggen gebruik je no + de presente de subjuntivo, voor elke persoon: no hables, no hable, no habléis, no hablen. Voornaamwoorden gaan voor het werkwoord: díselo → no se lo digas.
Voorbeelden
No hables tan alto, el bebé está durmiendo.
Praat niet zo hard, de baby slaapt.tú, -ar-werkwoord
No comas tan rápido.
Eet niet zo snel.tú, -er-werkwoord
No vayas sola por la noche.
Ga 's nachts niet alleen op pad.onregelmatig: ir → vayas
Por favor, no fume aquí.
Rookt u hier alstublieft niet.usted, beleefd
Niños, no habléis todos a la vez.
Kinderen, niet allemaal tegelijk praten.vosotros (Spanje)
No se preocupen, ya está todo listo.
Maakt u zich geen zorgen, alles is al klaar.ustedes + voornaamwoord
No me lo digas, ¡quiero adivinarlo!
Zeg het niet, ik wil het raden!twee voornaamwoorden ervoor
No te sientes ahí, está mojado.
Ga daar niet zitten, het is nat.wederkerend: te ervoor
Vormen
| sí | no | |
|---|---|---|
| tú | habla | no hables |
| usted | hable | no hable |
| vosotros | hablad | no habléis |
| ustedes | hablen | no hablen |
| tú · hacer | haz | no hagas |
| tú · ir | ve | no vayas |
| tú · sentarse | siéntate | no te sientes |
| tú · decírselo | díselo | no se lo digas |
De kern
no + subjuntivo, voor iedereen
Elke persoon krijgt de presente de subjuntivo. Voor tú eindigen -ar-werkwoorden op -es en -er/-ir-werkwoorden op -as, de andere klinker dan in de bevestigende opdracht: habla → no hables, come → no comas, abre → no abras. Voor usted en ustedes ken je de vorm al, zet er alleen no voor: no pase, no pasen.
No abras la puerta a nadie.
Geen korte vormen na no
De acht korte tú-vormen (di, haz, ve, pon, sal, sé, ten, ven) zijn alleen voor “doe”. Na no gebruik je de subjuntivo: no digas, no hagas, no vayas, no pongas, no salgas, no seas, no tengas, no vengas.
No salgas sin abrigo, hace frío.
Voornaamwoorden gaan ervoor
In een bevestigende opdracht plakken voornaamwoorden achteraan; met no gaan ze ervoor, in dezelfde volgorde (persoon eerst): díselo → no se lo digas, siéntate → no te sientes, levantaos → no os levantéis. Nooit “no dímelo”.
¿Las llaves? No se las des a Pedro.
Het accent verdwijnt
Díselo en siéntate hebben alleen een accent omdat de voornaamwoorden achteraan vastzitten. Zodra ze ervoor gaan, is het werkwoord weer normaal en heeft het er geen nodig: no se lo digas, no te sientes, no me lo compres. De uitgang van vosotros houdt zijn eigen accent: no habléis.
No me lo cuentes ahora.
Vosotros: no habléis, nooit no hablad
In Spanje is het “niet doen” van vosotros ook de subjuntivo: hablad → no habléis, venid → no vengáis, sentaos → no os sentéis. De -d-vorm is alleen voor “doe”. In Latijns-Amerika doet ustedes dat werk: no hablen.
¡No gritéis! (España) · ¡No griten! (Latinoamérica)
Test jezelf
No ___ la puerta, por favor.
cierracierres
Toon het antwoord
No cierres la puerta, por favor.
na no nooit de bevestigende vorm → no cierres
¿El secreto? No ___ a nadie.
se lo digasdíselo
Toon het antwoord
¿El secreto? No se lo digas a nadie.
met no gaan de voornaamwoorden ervoor → no se lo digas
Lees eerst: Imperativo afirmativo, Presente de subjuntivo, Se lo, se la
Oefen het in Pokito.
12 vragen over deze regel in de app, en elke fout komt terug tot hij erin zit.